De ultieme stress test

stress test
Ik zat in de bus, m’n billen bij elkaar te knijpen. Nee, niet om m’n bilspieren te trainen. Maar omdat ik mijn volgende bus wilde halen, die mij na een lange werkdag naar huis zou brengen. 

De ultieme stress test, want de overstaptijd was: 1 minuut (da’s niet lang nee). Als ik de bus zou missen: 30 minuten wachten.

Ik zat in de eerste bus, ik voelde me onrustig, gestresst kun je wel zeggen.
Mijn hart klopte snel. Rij eens harder, je mag hier 50 ja. Grr stoplicht springt net op rood. Ik voel weerstand tegen alles. Zelfs tegen de mensen die bij de bushalte staan te wachten waardoor we wéér moeten stoppen.
Kom op. Jaa, zo gaat ‘ie goed. Misschien haal ik ‘m net. Go go go.
Mijn gedachten gingen tekeer. Ik ging alvast bij de deur staan, zo snapt de buschauffeur misschien dat ik haast heb en hij door moet rijden.

En toen, werd ik ‘wakker’. Wakker uit m’n stress-gedachten.
Jeeeetje, wat was ik aan het doen? Dacht ik nou echt dat ik met m’n gedachten de bus een extra duwtje kon geven? Dat ‘ie daardoor sneller ging rijden? Zo werkt dat natuurlijk niet.

Ik ging weer op een stoel zitten, ik leunde achterover. Hands up, ik gaf me over. Ik kan alleen maar accepteren en meebewegen met wat er gebeurt. Zo erg is het nu ook weer niet als ik 30 minuten moet wachten, zolang ik me er maar niet tegen verzet.

Soms gebeuren er dingen waar je geen invloed op hebt.

Het enige wat je dan kan doen is:

  • Word ‘wakker’, merk op dat je je onrustig voelt en dat je negatieve gedachten of gevoelens hebt
  • Laat je verwachtingen los
  • Accepteer: het is precies goed waar je nu bent
  • En: leun achterover en glimlach.

Herken je dit? Ik ben benieuwd, laat hieronder je reactie achter.

Oja en ik heb m’n bus gehaald. Natuurlijk 🙂

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *