De 2 belangrijke levenslessen die ik ontdekte door ziek te zijn

Kunst van ziek zijn
Ik was afgelopen weekend ziek. Ik ben al zo’n twee jaar niet meer ziek geweest dus ik was de kunst van het ziek zijn verleerd. Want dat het een kunst is, daar kwam ik nu weer achter. Ik leerde 2 belangrijkste levenslessen.

Het komt altijd op de momenten dat het niet uitkomt. Dat je allerlei belangrijke afspraken had staan. Of dat je nét nog zoveel moest doen, of dat je nét op vakantie zou gaan. Maar wat je ook had: eigenlijk komt het nooit uit.

Zo ook in mijn geval: ik moest vrijdag werken en had daarna een heerlijk zonnig weekend voor de deur waarin ik helemaal niets hoefde. Ik had het al helemaal bedacht. Ik wilde lekker veel buiten zijn, bij een vriendin langsgaan, boodschappen doen, zwemmen.

Maar nee, dat zat er allemaal niet in.

Wat is het 1e wat er gebeurd als je ziek wordt? Er komt weerstand en verzet.

Logisch ook, want je had plannen, verwachtingen en afspraken.
Dus je wilt helemaal niet ziek zijn.
Ik baalde er flink van, toen ik vrijdag ziek werd. Eerst was er nog ontkenning: ‘ach het valt wel mee, ik kan best nog wel even gaan werken.’.
En later toen ik merkte dat ik me écht niet goed voelde, dacht ik : ‘neeee…. niet NU’.

Goed, daar had ik dus vrij weinig over te zeggen. Want ja, het was er toch al.

Dus het beste wat ik kon doen was overgeven. Niet letterlijk (dat had ik al gedaan) maar: hands up. Toegeven aan het ziek zijn: ‘ik mag ziek zijn.’.
Toen ik eenmaal opmerkte dat ik zo aan het worstelen was, kon ik me overgeven. Ik mocht ziek zijn van mezelf. Ik meldde me ziek en ik wijzigde mijn plannen: goed uitrusten, veel slapen en rustig aan doen.

Oke, check.

Maar dan nog, is ziek zijn niet perse een hele fijne activiteit. Ik was dan wel gestopt met vechten tegen de realiteit, het is alsnog geen pretje. Ik voelde me ellendig, misselijk, mega moe en ik had pijn.

En ik voelde me zielig, alleen en verdrietig.

Ik wilde dat ik weer een kind was. Dat ik lekker door papa en mama verzorgd kon worden. Dat ik lekker op de bank kon liggen met een dekentje over me heen en niets hoefde. Alleen maar in slaap vallen met het veilige geroezemoes op de achtergrond en een kopje bouillon op tafel wat mama had gemaakt.
Maar nu ben ik volwassen en was ik alleen thuis.

Voor een ander zorgen is altijd zo gemakkelijk. Ik voel dan een enorme bron van liefde en zorgzaamheid naar boven komen. ‘Rust maar lekker uit, je hoeft niks te doen, ik zet een lekker kopje thee voor je.’. Voor mezelf is dat nog wat lastiger, vooral als ik ziek ben.

Een vriendin belde me, ze zei lieve woorden en ik voelde haar liefde en zorgzaamheid via de telefoon. Die ik precies nodig had. En het hielp me om dit daarna aan mezelf te geven.
Nog meer overgave, liefde, aandacht, rustig aan, zo min mogelijk internet, gezond eten, veel water, een lekkere douche en een warme deken.

De kunst van ziek zijn.

2 belangrijke levenslessen die ik leerde. Wat kun je doen als je ziek bent? (Of als je niet-ziek bent)

  1. Geef je over. Verzet je niet meer tegen de realiteit. Het is er toch al.
  2. Zorg SUPER goed voor jezelf, net zoals je voor een vriendin zou doen.

Dus, dat deed ik.

En toen dat eenmaal allemaal lukte, was ik weer beter. Hoefde het niet meer. Of toch wel? 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *