Grietje (38) heeft een liefdevolle relatie, een fijne baan, een prachtige dochter en drie bonuskinderen. Toch bleef er een stem in haar hoofd fluisteren: ben ik écht gelukkig, of doe ik maar alsof? Hieronder vertelt ze zelf over haar weekend.
“Het heeft me zoveel vrijheid gegeven om mezelf te kunnen zijn, om niet meer constant in te vullen wat anderen zouden kunnen denken”
Ik heb geleerd om sociale situaties het liefst te vermijden
Deze vraag bracht me naar het Slow Living Weekend, al ging dat niet zonder aarzeling. Met mijn twee meter lengte heb ik altijd moeten dealen met starende blikken en pijnlijke jeugdherinneringen aan pesterijen. Ik heb geleerd om sociale situaties het liefst te vermijden.
De dag voor het weekend stond ik op het punt om af te bellen
Mijn hart klopte in mijn keel bij de gedachte aan een weekend vol onbekende gezichten. Maar ergens diep vanbinnen wist ik: dit is wat ik nodig heb. Dit is mijn kans om tijd voor mezelf te nemen en eerlijk naar mezelf te zijn, maar ook om die spirituele kant van mezelf te onderzoeken die al zo lang op verkenning wacht.
Het voelde zo bevrijdend
Wat volgde was een weekend van ontdekking en zelfacceptatie. Tussen tien vrouwen die elkaar nog nooit hadden ontmoet, ontstond een bijzondere chemie. Er was geen oordeel, geen sociale verwachting. Iedereen was gewoon écht zichzelf, en dat voelde zo bevrijdend.
Tijdens het bosbaden viel alles op zijn plek
Zittend tegen een boom, met alleen mijn gedachten als gezelschap, vroeg ik mezelf af: waarom hecht ik zoveel waarde aan wat anderen van mij denken? En toen viel het kwartje. Ik besefte dat ik van binnen heel mooi ben. Mijn lengte bepaalt niet wie ik ben. Tijdens het weekend heb ik ervaren dat anderen zonder oordeel naar mij kijken. Dus waarom zou ik nog zo hard oordelen over mezelf? Ik mag er zijn.
Het voelt alsof mijn hoofd, hart en spirit op één lijn zijn gekomen
Met dit besef kwam ook het antwoord op mijn oorspronkelijke vraag. Ik bén gelukkig. En wat nog belangrijker is: ik mag gelukkig zijn. Ik hoef niet te wachten tot iedereen om me heen gelukkig is voordat ik mezelf toesta om geluk te voelen. In dat moment vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Het zaadje van geluk was er altijd al. Tijdens het Slow Living Weekend heb ik dat zaadje water gegeven, waardoor ik mezelf de bevestiging heb kunnen geven dat ik oké ben.
Wat ik er thuis nog elke dag van merk
Ik ervaar meer rust en ik sta in contact met mijn behoeften, waardoor ik vaker nee zeg tegen mijn partner of vrienden. Ik deel mijn gedachten en gevoelens zonder bang te zijn voor de reactie van anderen. Ook vul ik het niet meer in voor de ander. Het heeft me zoveel vrijheid gegeven om mezelf te kunnen zijn. En anders dan voor het weekend geef ik mezelf toestemming om te rusten, zonder eerst krampachtig mijn to-dolijstje af te werken. Ik geniet nu van de dingen die ik nog mag doen.
In april ga ik nog een keer
Met heel mijn hart zou ik anderen die nog twijfelen willen zeggen: gun het jezelf alsjeblieft. Het is echt een cadeau dat je jezelf geeft. Ik weet waarover ik praat, in april keer ik terug voor een nieuw weekend. Soms wens ik dat mensen kunnen zien hoeveel voorwaarden voor geluk ze al in zich dragen. Want dat geluk zit al in jezelf, je moet het alleen durven zien.
Ben jij ook toe aan rust, zachtheid en ruimte voor jezelf?
Lees hier meer over het Slow Living Weekend.